.•. کلوچه خانوم .•.

kolochekhanom — Mon, 28 Dec 2009 22:02:58 GMT

امروز سر کلاس
استاد: اسم کتاب هربرت مارکوزه انسان تک ساحتی هست که تو جزوه اشتباه تک ساختی تایپ شده
بچه ها تک ساحتی یعنی چی؟
دانشجو 1: استاد تک ساعتی یعنی چی؟ (!)
دانشجو2: ساحت از مساحت میاد!
دانشجو 3: استاد ساحت یعنی مساحت!
یه دانشمند: تک ساحتی به معنی تک بعدی
و استاد در این لحظه
بعد میگن ما به چیمون افتخار کنیم. چشماشون دانشجوی مملکت رو نمیبینه. ماشالله صدا دارن آه تا هفت اسمون هوار هوارش میره. دست به خراب کردنشونم که محشر. یک مقدار دست به سازندگیشون کمه و از نظر علمی ضعیفن که کار عملیه جبران کرده. دیگه چی میخوان!

امروز بعد از سالها انتظار و سفید شدن اون دوتا موی سیاه باقیمانده رفتم دکتر پوست. حالا من با یه حالت غم باری از اینکه موهام به این روز افتاده با دکتر حرف میزنم دکتر با اون قیافه جدی شروع کرده به نسخه نوشتن و ریز ریز خندیدن. نمیدونم لحن حرف زدنم وقت عصبانیت خنده داره, قیافم شادابه که هر کس یه نظر نیگام میکنه نیشش تا بناگوش باز میشه یا یه چیز دیگست که خودم خبر ندارم

این روزا تو هیئت بیشتر از غریبی و مصیبت امان حسین برا امام زمان اشک ریختم هر بار که اسمش میامد نفسم میگرفت و اشکام سرازیر میشد. کی قراره این انتظار تموم بشه...

پی نو:
چند سال پیش یه نذری کرده بودم و قرار شد اگه حاجت گرفتم برا هیئتمون پرچم بخرم. همون سال حاجتم رو گرفتم و به بابا گفتم از کربلا برام پرچم بیاره. پرچمی که خریدیم گم شد. هنوز این پرچمه بعد دو سال پیدا نشده. حاجت منم دیگه رسید به اخراش. الان مامانم خونه زندگی رو ریخته بیرون که پرچم رو پیدا کنه حداقل روز اخر هیئتی ببریم بدیم! جداْ که نذرم قبول باشه

هوای گریه دارم

kolochekhanom — Wed, 23 Dec 2009 22:10:18 GMT

بابام همین الان رفت سوریه
داداشم داره گریه میکنه و منم حالم بهتر از اون نیست
تو حکمت خدا موندم نمیدونم انقدر بدم که پیش عزیزاش جا ندارم یا انقد دوسم داره که میخواد بیشتر از این التماسش کنم
اصلا نمیدونم اینکه یکی انقد راحت میتونه بره زیارت خدا دوسش داره؟

با اینکه بابا گفته بود هر وقت دانشگاه نداشتم میتونم باهاش برم زیارت ولی منه خنگ از بس سرم گرمه یادم رفت دانشگاه تا سه هفته تعطیله و منم درس زیادی برا خوندن ندارم
فک کن. ماه محرم. اونم سوریه. حضرت زینب و حضرت رقیه.عزیز ترین نزدکیت بره و فقط فقط به خاطر یه اشتباه کوچیک نتونی بری. چه حالی به ادم دست میده واقعا.

فردا قراره با دوستام برم شابدالعظیم. دلم گرفته. خیلییییییی

kolochekhanom — Mon, 21 Dec 2009 22:12:33 GMT

شبی از بلندای زمان

سال پیش این موقع ما تو قطار مشهد بودیم .....باباشون رفته بودن خونه یکی از فامیلا و با اینکه خیلی دوست داشتم تو جمعشون میبودم ولی نتونستم دعوتی اقا رو رد کنم و رفتم
امشب به همون دوستم که باهاش رفته بودم مشهد اس مس دادم: یادته سال پیش این موقع کجا بودیم؟ شما به حاجتتون رسیدین و من موندم پا در هوا؟
نمیدونم چرا حاجتای من دیر رس هستن. یه پنجاه سالی باید بگذره تا به مرحله اجرایی دراد اونم من دیگه زنده نیستم

خلاصه امشب ما

هر سال شب یلدا به ترتیب بین سه خانواده از بچه بزرگای فامیل جمع میشیم که امسال خونه عموم بود. عکس انداختیم و با همون حالتی که ژست گرفتیم سرود ملی خوندیم. به حالت افتضاحی حافظ خوندیم و جاهایی که گیر میکردیم و مینداختیم گردن پیری و چشم ضعیف و اینا. کادوییه دختر فامیلمون که نامزدش براش اورده بود رو باز کردیم. فیلمای مسافرتهامون رو گذاشتیم و دیدیم. یه عالمه هم خرت و پرت خودیم که در اخر یک نفر مصدوم داشتیم

پی نو:

اینم از فالم که هیچی ازش سر در نیاوردم!

بيا و کشتی ما در شط شراب انداز		خروش و ولوله در جان شيخ و شاب انداز
مرا به کشتی باده درافکن ای ساقی		که گفته‌اند نکويی کن و در آب انداز
ز کوی ميکده برگشته‌ام ز راه خطا		مرا دگر ز کرم با ره صواب انداز
بيار زان می گلرنگ مشک بو جامی		شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز
اگر چه مست و خرابم تو نيز لطفی کن		نظر بر اين دل سرگشته خراب انداز
به نيم شب اگرت آفتاب می‌بايد		ز روی دختر گلچهر رز نقاب انداز
مهل که روز وفاتم به خاک بسپارند		مرا به ميکده بر در خم شراب انداز
ز جور چرخ چو حافظ به جان رسيد دلت		به سوی ديو محن ناوک شهاب انداز

ترمی که گذشت به جوق باز نمیگردد پسر

kolochekhanom — Sun, 20 Dec 2009 21:49:18 GMT

جیک جیک مستونت بود وقت زمستونت بود!

هر چقدر کل ترم رو برا خودمون شاد و خوشحال میگذرونیم این دو هفته ی اخر همه جد و ابادمون میاد جلو چشممون. هر چی کتاب نخریده و جزوه ی ننوشته و کار تحویل نداده به استاده همین دو هفته وبال گردن ادم میشه بعد فک کن تو این وضعیت اسفبار که هرکی بشنوه اشک در چشمانش حلقه میزنه من شاد و سرخوش این هیئت اون هیئت برا خودم میرم تازه شبم میام پست میزارم!! واقعا چه هدفی دارم خودمم نمیدونم :)
اصلا هم برو خودم نمیارم همین امروز سر دو ساعت به زور استاد و بچه های کلاس و همکاری چند نفر دیگه تمام تمرینا و مسائلی که استاد به عنوان جزوه گفته بود و قرار بود همش رو یه بار دیگه رو نویسی کنیم و برا کار کلاسی تحویل استاد بدیم رو نوشتم!! خب چیه؟ دیشب یادم رفته بود

اخرین خبر نوشت:
ایت الله منتظری مرد. اینو گفتم که هی نیاید بهم فشار بیارید که چرا نسبت به مسائل روز بی تفاوتی و اصلا از اخبار دور و برت اطلاع نداری و اینجا چیزی در موردش نمینویسی!
در راستای همین خبر از خدا تقاضامندیم عمر پر خیر و برکتی که همیشه مادربزرگا دعا میکنن به هممون بده و به حق همین شبهای عزیز نصیب هممون گردونه وگرنه من یکی حاضرم جان فشانی کنم و قبل اینکه مردم برا مردنم دعا کنن از صحنه ی روزگار محو بشم!

پی نو همینجوری:
خستگی جسمی رو ترجیح میدم به خستگی روح
الان من تو حالت اولم و با همه ی خستگیهای روزمره ته ته دلم خوشحالم از اینکه اعصابم ارامش داره

kolochekhanom — Tue, 15 Dec 2009 21:53:18 GMT

وسیع باش و تنها

یه لحظه جمله ای که تو کتاب سینوهه نوشته یادم میاد
"همه رفتارهای ادم بعد از گذشت زمان تغییر پیدا میکنه. غذا خوردن، راه رفتن و ...تنها ویژگی انسان که تو هیچ دوره ای تغییر نکرده و باهاش مونده حماقته! حماقت ادما هیچ وقت عوض نمیشه"
به خودم امیدوار میشم. از اینکه حماقت هام جنبه ی تاریخی داره! و تو این دنیا تنها من نیستم که گاهی اشتباهاتم به حماقت های جبران ناپذیر تبدیل میشه.

وسیع نیستم اما تنهام!

پی نو:
اگه بدونید چند بار سر باز کردن وبلاگاتون و فرو رفتن اهنگای وبلاگا تو گوشم سکته کردم! حدود 14789347583475 بار

کلاف پیچیده ی مردها

kolochekhanom — Sat, 12 Dec 2009 20:57:18 GMT

جنگ گلادیاتورها!!!!

کلا یه بار تو عمرم از خدا گله کردم چرا پسر نشدم اونم فقط به خاطر سربازی! یعنی تو همه ی خوشیها من دست گذاشتم رو بدترینش! به احتمال زیاد میخواستم طعم شیرین آش و سیب زیمینی رو بچشم که با پا گذاشتنم به دانشگاه و خوردن غذاهاش این موردم حل شد!!!
الان میخوام اعلام کنم تصمیم قطعی شد ومیخوام زن باشم. از خداهم میخوام دیگه به اون حرفم خیلی توجه نکنه و به همین اندک اخلاق مردانه ای که در ما گنجونده و زنی در قالب بی احساسی محض افریده بسنده کنه.
امروز کلی فکر کردم و دیدم همه این مردها یه جورین! یعنی خیلی ناجورن! مثلا تو واگن مترو به خاطر جمعت زیاد لا در میمونن وتا مقصد صدا از دیوار در میاد از اینا در نمیاد و همچین خیلی مظلوم تا پایان راه به همون صورت میمونن و ایستگاه اخر کمپوت اصغر و اکبر از تو مترو میاد بیرون. ولی با یه اتفاق کوچیک سس پاشیدن رو لباسشون جنگ خونین جهانی راه میندازن!! اصلا از مواضعشون کوتاه نمیان و تا شیش جلسه تو کلاس درس سر این قضیه مخ بقیه کلاس رو میخورن.
ادم میمونه خدا چی خلق میکنه واقعا

*پی نو با ربط:

طی تحقیقات اخیر برعکس نظریات سابق که به پیچیده بودن خانومها اشاره میکرد دانشمندا فهمیدن این مردا هستن که پیچیدن ( کمال قدردانی و تشکر از محققان عزیز به خاطر نتایج به موقعشون!)

چپندر قیچی های شبنوشت

kolochekhanom — Wed, 09 Dec 2009 22:00:15 GMT

بلایی به نام خرید کفش نوشت

*یکی از ارزوهام اینه که برم مغازه کفش فروشی کفشم رو بدون چک و چونه بخرم بیام بیرون! نمیدونید سر خریدن کفش من چه بلایی سر خودم و خونوادم میارم که. هفته ی پیش یه بار با مامان رفتیم سپهسالار دو بار رفت و برگشت خیابون روگشتیم و اخرم دست خالی اومدیم خونه. دیروزم دوباره رفتم سپهسالار و سعی خودمو کردم چیزی که میخوام رو بخرم ولی نشد
کلا یه چیز که تو ذهنم باشه حتما باید بهش برسم اگه به غیر اون بشه خودمو میکشم و بعدشم میرم دنبال همون قبلی. بعد الان من یه پوتیم میخوام خیلی بلند باشه، نوبوک باشه، پاشنه ی کوتاه و نازک داشته باشه، قیمتشم خوب باشه. اگه پیدا کردید بیاید خبر بدید تا خودمو نکشتم

کنسرت نوشت

*امشب یا یکی از دوستام نشستیم و قرار میزاریم هر طور شده یه کنسرتی هر چند درپیتم شده بریم اینکه اطلاعات هر چی کنسرت تو این چند روزه قراره برگزار بشه رو دراوردیم و هی سبک سنگین میکنیم که به جیب منه دانشجو میخوره یا نه. مثلا گفتیم خواجه امیری چند روز دیگه کنسرت داره مورد خوبیه. سرچ کردیم دیدیم از قرار معلوم نفری پنجاه تومن پول بلیطش میشه اونوقت برا انرژی دادن به خودمون میگیم خیلی خوبه هاااااا مفته!! دوباره کاشف به عمل اومد چند تا خواننده که دقیق یادم نیست کیا بودن تو کیش برنامه دارن.اینارم همین سر جمع حساب کردیم با پول بلیط کنسرت و بلیط هواپیما و دو روز اقامتمون اونجا یا یه خورده سوغاتی و خرید که عمرا سرمون بره ولی خریدمون نمیره حدود یک تومن هر نفر میوفته بعد بازم با کمال پررویی میگیم دیگه ازین ارزونتر که جایی نمیشه رفت! اخرش رسیدیم به اینکه همین بشینیم تو خونه سنگین تریم. دوتا نوار شاد میزاریم سه نفر بچه هارم صدا میکنیم از پنجاه تا کنسرت خواجه و اصغر و اکبرم بهتره

کفش بخوره تو سرم بگید تحقیقامو چیکار کنم نوشت

*من یه چیز خیلی خوبی که میتونه به درد هممون بخوره فهمیدم! اینکه شما هر چی اهنگ بخواین خارجی و ایرانیشم فرقی نمیکنه از زمان شاه سلطان علی تا ممد قلی خان بگیر تا بیایم اهنگایی که دو ماه دیگه میاد بیرون رو میشه تو نت پیدا کرد اونم به وفور نعمت انوقت برا یه تحقیق ساده که نیاز به دوتا منبع خوب (نه مطلب) داریم باید به هزار و یک جا سر بزنیم اخرشم به چندرغازم نرسیم. اونوقت من به چیه فرهنگمون افتخار کنم؟ به اینکه با سرچ یه خواننده تمام اهنگایی که خونده و خودشم یادش نمیاد رو میشه پیدا کرد با دانلود سریع و کیفیت تصویری عالی و انواع امکانات دیگه با یه نوشابه روش میشه پیدا کرد؟!

پی نو:
دیدید کسایی که برا همه اظهار نظر میکنن و از همه چی عیب و ایراد میگیرن؟ کسایی که فکر میکنن شرایط سخت فقط برا دیگرانه و خودشون قراره تو بهترین و ایده الترین شرایط ممکنه سر کنن؟ اونایی که به بقیه میگن تو چجوری میتونی تحمل کنی من اگه بودم فلان کارو میکردم اون کارو میکردم نمیزاشتم اینجوری بشه؟
الان یکی از این ادما منم که یه احساس خیلی نزدیکی بهم میگه قراره همه این اتفاقات در اینده ای نه چندان دور دامن گیرم بشه و منو از این دنیای زیبایی که برا خودم ساختم بیاره بیرون. همچین بخوره تو گوشم که از این همه مدت خواب ناز بیام بیرون و یه باره با دنیایی از واقعیت ها روبه رو بشم و مراسم خاک بر سرون رو به جا بیارم!

ذهنم که درگیر میشه قوه ی تخیم در حد اتشفشان فوران میکنه. وقتایی که ارومم بهتر میتونم با دنیای واقعی کنار بیام

الان نکه چند ماهیه کلا تو فاز تخیلات و پری دریایی هستم. برا همین گفتم قراره یکی بیاد بزنه تو گوشم!

روز بی برگی ما...

kolochekhanom — Mon, 07 Dec 2009 21:31:18 GMT

روز انها که رفتند!

لاسول یه حرف خیلی قشنگی میزنه (درست یادم نمیاد مضمونش رو میگم)
میگه: یه گوشه بایست بدون اینکه حرفی بزنی فقط به مردم نگاه کن. به کسایی که از کنارت رد میشن یا از دور دیده میشن. ادمایی که میخندن گریه میکنن در حال خوردن یا حرف زدن هستن. بعد از گذشت یه مدت طولانی با نگاه کردن به ادمهای دور و برت میتونی هزاران عیب و ایراد ازشون بگیری و به هر حرکتشون انتقاد بکنی لاسول میگه انتقاد کردن اسون ترین کار ممکنه. میشه یک جا ایستاد و با کمترین عکس العمل ممکن انتقاد کرد

دانشجو تلاش میکنه برای ساختن امیدها و ارمانهاش
نه با انتقاد و سنگ و باتوم
با سازندگی و ساختن
با شکوفایی اندیشه هاش

دانشجو مقابله و دفاع نمیکنه
این حرکت و رشد هست که به ارمانهاش جهت میده

دانشجو مصداق فرهنگ و فرهنگ در دانشجوی یک کشور خلاصه میشه

پس اگه فکر میکنی همه اینارو باهم داری
روزت مبارک!

بعدا نوشت:

با تعریفای دوستام و عکسایی که الان دیدم انقد از دست خودم حرص خوردم که نرفتن دانشگا تهران بعد گیر دادم به بابا که چرا انقد اصرار میکنی بیرون نرم تا دختر یکی یکدونت چیزیش نشه و غصه نخوری؟! میگه: من که همیشه میگم برو! حرصت درومده سر من خالی میکنی. بعدشم میگه دانشجو انقد چغندر!!!!

متاسفانه استکبار ایندفعه جلوم رو گرفت تا دل درد بگیرم و از طرفی استادها رو سر کلاس فرستاد که نتونم جایی برم

عیدتون مبارک

kolochekhanom — Sat, 05 Dec 2009 22:16:52 GMT

عیدهایی به رنگ سبز

تمام خاطرات من از عید غدیرهای گذرونده شده، اومدن یه سری مهمون و پنج دیقه نشستنشون و عیدی گرفتن و تاکید بر لای قران گذاشتن اسکناس های نو و تلنبار کردنش برا گشایش حاجات اقتصادی و فرجی بر پولدار شدن هست خلاصه میشه. اونوقت این بنده های خدا نمیگن خب ما که معدن این اسکناس ها هستیم و خودمون توزیع کننده ایم چه راه چاره ای برا حل مشکلات اقتصادیمون پیدا کردیم که شما این چنین! چشمتون دوخته شده به گره گشایی از این پولهای بی زبون؟!
دوست داشتم یه روز همه رو جمع میکردم میگفتم درسته از نسل اولاد پیغمبریم ولی به والله اگه یک دونه کارمون درست باشه. تو همش ریا و خودخواهی و اجباره. همه اونجوری که فکر میکنن قدیس و قدیسه نیستیم. شاید خیلی هم بدتر از خودشون باشیم انقد بدیم که گناهامونم سقف اسمون رو سوراخ کرده
خیلی خوبه همه ی مایی که مشکلی داریم یا حتی مشکلی هم نداریم ولی احساس میکنیم بیشتر بار زندگیمون الوده شده به بدیها چشم توسلمون رو از ادمای کوچیکی مثل ما برداریم و امیدمون رو بدیم به انسانهایی که بی نیاز از خلق بودن نه مایی که سرتاپامون نیاز و گناه و هر چیز دیگست.

افتخارات اختیارات اخطارات!

بعد من نفهمیدم تو این روز باید به خودم افتخار کنم؟ یا مثلا از خودم بدم بیاد درحالیکه همه انقد احترام سادات بودنم رو میزارم و خودم هیچی حالیم نیست؟ یا نه باید در فکر یافتن یه مهر خوشگلتر برا پولای سال دیگه ی عیدی و تزئینش باشم؟!

پی نو:
۱) اینا همه حرفایی بود که نتونستم به کسی بگم اومدم اینجا نوشتم. فک نکنید اعتماد به نفس زدن این حرفارو ندارم ها مشکل جاشه که سالن کنفرانس نداریم!!

۲) اگه بدونید چقد دوس داشتم همین یه تکه پا میرفتیم شابدالعظیم. مشهدم نخواستم. دیگه فکر مکه کربلا که بر ما حرامه!! مردم با الاغ شتر میرفتن زیارت ما همه امکانات به علاوه وقت هم داریم ولی سعادت نداریم. اینجاست که میگن باید طلبیده بشیم که از قرار معلوم نمیشیم

عنوان ندارد

kolochekhanom — Wed, 02 Dec 2009 23:03:07 GMT

یک سری فکرایی که امشب اومد سراغم!!!

دارم این تغییر رو حس میکنم. مسیری که منو با خودش میبره و چشمهام رو باز تر از قبل میکنه. بهتر میتونم ببینم، همه چی واضح تر از قبله، واقعیت ها روشنه ولی برای نتیجه گیری هنوز هم مشکل دارم. این تغییر فقط پرده برداری از یکسری واقعیتهایی که تو همه ی دوران زندگی و برا همه اتفاق میوفته مهم نتیجه گیری و اخر کاره که بتونیم برداشت درست رو داشته باشیم و من هنوز به این مرحله نرسیدم. فک که میکنم میبینم درست دیدن حقایق لازمه ولی کافی نیست اگه بشه یه درک درست و یه تحلیل منطقی از همه اتفاقات داشت اونوقت ارزش این تغییرها معلوم میشه. اگاهی بدون ادراک عقلی مثل سرابی میمونه که بعد از مدت کوتاهی اثرش میره

پی نوهای مهم:

۱) هنوز نتونستم فلسفه ی پیدا کردن یه سایت خوب و پا گذاشتن من توش و در عرض 24 ساعت بسته شدنش رو بفهمم؟ بدون شک دلیلش پا قدم مبارکمه

۲) یه مدت مدیدی حدود چهل سال! دنبال مثنوی زهره و منوچهر گشتم و از اونجایی که عاشق نفس کتابم دوس داشتم نوشتهارو ورق بزنم بخونم هرچی گشتم پیدا نکردم دیگه بسنده کردیم به این کتابهای مجازی
اصلا باورم نمیشد انقد این داستان قشنگ باشه. به سبک فردوسی و روون تر از اون
فوق العاده قشنگه. ادم رو میبره تو حال و هوای عشقهای قدیمه دانلودش رو میزارم اینجا. حجمشم خیلی کمه. با اینکه فونت نوشتهاش بده خوندنش سخته و وسطای قصه شاعر میمیره شعر ناتموم میمونه و همه رو میزاره بدجوری تو خماری ولی ارزش خوندن رو داره

http://drop.io/zohreomanuchehr

خیلی مهم نوشت:

واقعا نمیشد ایرج وسط این شعر نمیره وسط یه شعر دیگه بمیره؟!! اگه اه من اون دنیا دامن گیر نشد

.*•. کلوچه خانوم .•*.